GÓP-fréttir
forsíða

Kom inn!
Visur ymissa hofunda

Vísur og ljóđ úr ýmsum áttum

Hér eru vísur eftir ýmsa höfunda. Þær hafað klifað í hug mér eftir að ég las þær eða heyrði og það friðar sinni mitt að hafa þær hér - en ég hef ekki beðið alla höfundana leyfis að fá að setja þær hér inn. Samt vona ég að enginn fyrtist við. Ef þú sérð villu eða ónákvæmni í uppskriftinni þá vinsamlegast sendu mér línu.

* Sjá einnig
Innlegg
sendi:

Anna
Sigurkarlsd

*
JBS
*
MÓI

*
ÓMÓ
og spurn
*
SigSig
*
Gylfi
Pálsson

 

Höfundar:

>> Óţekktir höfundar << veistu hver orti?
Binna - Bryndís Guðbjartsdóttir
BEO - Birgitte - dikt
Birkir Friđbertsson bóndi í Birkihlíđ í Súgandafirđi
Böðvar Guðlaugsson, kennari
Einar Jónsson á Litlu-Drageyri í Skorradal
Elmar Tómasson
Friđbert Guđmundsson hreppstjóri í Súgandafirđi (um 1900)
Friđrik Guđni Ţórleifsson
Guðmundur Gíslason, læknir, f. 1907 - d. 1969
Hallgrímur Jónasson, kennari
Haraldur Björnsson 1917 - 1988
Haraldur á Jađri og Halldór Jóhannesson
Heiđur Gestsdóttir
Högni Egilsson - ljóđ
Hjörtur Guđjónsson frá Ljótunnarstöđum
Hörđur Ţorleifsson lćknir >> Ljóđaspjall í Gullsmára 25. feb. 2012
Jóhann S. Hannesson (1919 - 1983) fyrrum skólameistari á Laugarvatni,
Jóhannes úr Kötlum og Kristmann Guđmundsson í Hveragerđi
Jón Helgason
Jón Helgason og Ólafur Briem um Jónas Hallgrímsson - eđa ţannig sko -
Jón Sćmundsson frá Krakavöllum
Jón úr Vör
Jónas á Hrafnagili séra
Karl T. Sæmundsson,  f. 1909 - d. 2004  
Katrín Einarsdóttir, móđir Einars Ben.
Kári Arnórsson ??
Kristmann Guđmundsson og Jóhannes úr Kötlum í Hveragerđi
Ólafía Margrét Ólafsdóttir   
Óli Kr. Jónsson 
Ólína Jónasdóttir frá Kotum
Ómar Ragnarsson fréttamađur
Páll Bergţórsson veđurfrćđingur
Sigurđur Nordal - (1886-1974) frćđimađur, rithöfundur og skáld
Sigurkarl Stefánsson og Sveinbjörn Sigurjónsson
Stefán Jónsson kennari
Stefán Stefánsson frá Móskógum
Stephan G. Stephansson 1853-1927
Steingrímur í Nesi
Steinn Steinarr
Steinunn Guđmundsdóttir úr Dölum
Svana (SS)
Ţorvaldur Jakobsson prestur
Ţorsteinn Erlingsson

>> Birkir Friđbertsson, bóndi í Birkihlíđ í Súgandafirđi  * Aftur í höfundatal
Birkir
Friđbertsson

Voriđ
2011
kom út
ljóđabók
Birkis:

Ljóđ og
litlar vísur

 

Sjá hér yfir

1300 Dagveltur

Birkis

 


Guđrún Fanný Björnsdóttir
og Birkir Friđbertsson í Birkihlíđ

Á hausti - okt. 2014

Margt er ţađ sem manninn hrjáir
mun svo verđa ć og sí.
Ađ uppskera verđi eins og sáir
ekki skaltu treysta ţví.

Ćvin langa eitthvađ kennir
árin spanna ţroskabraut.
Framhjá sigldu tímar tvennir
hvert tekiđ skrefiđ ađ ţví laut.

Framtíđ skal á fortíđ byggja,
í flestu nútíđ er ţó breytt.
Ţví ađ ýmsu ţarf ađ hyggja
sem ţekkti fortíđ ekki neitt.

Birkir segir:

Ísafjarđar-
kvćđiđ
er nokkurn
veginn
rétt upp sett.


Kvćđiđ Ísafjörđur - Elísabet Jökulsdóttir

Fjall
Fjall
Fjall
drykkja liđinnar nćtur
Hvítt blátt
Hvítt blátt
Hvítt blátt
svartur hrafn krunkar
tröllin setja hönd
undir kinn og geispa.

*  *  *

 

Kvćđi Elísabetar kom mér til ađ setja
Ţessar línur á skjáinn.

Hug-mynd * mars 2014

Ţokan grúfir á fjöllum
ţó er bjart.
Sćbrött norđurhlíđin
lítur yfir
til systur sinnar í suđrinu,
heillast af fegurđ hennar
og gleđst enn meir
er hún horfir á
mjólkurhvíta lćkina
hoppandi káta
í leit ađ endastöđ
sem ţó engin er.

Brosandi lítur hún
í gaupnir sér,
hugsandi – gott á ég
ég á mína.

Á hörđu vori * maí 2013

Dagur er hver degi öđrum líkur
döpur er ásýnd hvert sem litiđ er
allt er hér hvítt og ennţá voriđ svíkur
enginn veit hvenćr ţessi vetur fer.

Djúpt er á túnum, dregin fönn í skafla
dýr munu ráđ í svona vetrartíđ.
Skrattinn ađ stjórna skrýtnum veđurkafla
skíni nú sólin og veđur gerist blíđ.

Allnokkrar skúrir ásamt hitagráđum
óskast hiđ fyrsta - nú er ţörfin brýn!
alls ekki svara: einhverntímann bráđum,
alvaran leyfir hvorki slór né grín.

Ţrái ég gróđur og grćnan lit á túnum
og gleđi sem vaknar sérhvert lifađ vor,
hve snjórinn ţá hopar hátt ađ fjallabrúnum
og huga minn fyllir kraftur, von og ţor.

>> Bryndís Guđbjartsdóttir * Aftur í höfundatal
Frá
Binnu
Jól 1983

Fái allir frið um jól
og fylling óska sinna.
Hillir undir hærri sól.
Hittumst! - Kalli og Binna.

>>

Ţessar upplýsingar
eru úr inngangi
minningagreina
um Böđvar í
Morgunblađinu
2. sept. 2007.

Böđvar Guđlaugsson, sérkennari, f. 14.2.1922 - d. 16.8.2007  * Aftur í höfundatal

Böđvar fćddist á Kolbeinsá í Hrútafirđi. Foreldrar hans voru Guđlaugur Jónsson, f. 1.2.1900 - d. 2.8.1976, og Margrét Soffía Ólafsdóttir, f. 25.12. 1895 - d. 28.7.1980. Tvíburasystur hans eru Sigurbjörg Elísabet og Elín Júlíanna f. 14.9.1927. Hann kvćntist 31.1.1958 Ósk Ingibjörgu Eiríksdóttur, ćttađri frá Grjótlćk á Stokkseyri. Börn ţeirra eru Unnur, f. 15.10.1954, Ţorvaldur Pétur, f. 18.12.1961, Böđvar Már, f. 30.7.1964, og Bergţór Grétar, f. 1.3.1967. Barnabörnin eru 9 og barnabarnabörnin 2.

Böđvar átti heima á Kolbeinsá til 8 ára aldurs en fluttist ţá til Borđeyrar međ fjölskyldunni. Hann ólst upp viđ mikinn kveđskap og byrjađi ungur ađ yrkja. Hann stundađi nám viđ Hérađsskólann á Reykjum í Hrútafirđi. Fjölskyldan flutti til Reykjavíkur áriđ 1942 og hann lauk kennaranámi frá Kennaraskólanum 1946.

Eftir  Böđvar liggja nokkrar ljóđabćkur, barnabók og námsefni. Seinna lauk hann sérkennslunámi og var í hópi ţeirra fyrstu sem ţađ gerđu hér á landi. Hann kenndi í Höfđaskóla, Hlíđaskóla og Öskjuhlíđarskóla. Böđvar og Ingibjörg bjuggu lengst af á Borgarholtsbraut í Kópavogi.

Í eftirmćlum ritar Unnur, dóttir hans, ţetta erindi Böđvars:

Og hversu dýrđleg útsýn var hér oft
er unađsdegi björtum tók ađ halla
og handan flóans bar viđ bláhvítt loft
í bláum fjarska Snćfellsjökuls skalla.
Ţví hef ég hérna margan dýrđardag
dokađ viđ á mínum gönguferđum
og dáđst ađ ţví hve blómlegt byggđarlag
viđ bćinn okkar, Kópavoginn, gerđum.

Og afastelpurnar Eva Dögg og Ellen Björg setja ţar uppáhaldsljóđ ţeirra systra sem afi ţeirra orti:

Gráttu nú, barn mitt,
gráttu eins og ţig lystir.
Á gólfinu liggja brotin
gullin sem ţú misstir.
Himinbláu augun
í heitum tárum fljóta.
Góđu börnin gráta
er gullin sín ţau brjóta.
Hlustađu ekki á tal mitt
um hörpudiska og báta,
láttu sem ţú heyrir ei,
haltu áfram ađ gráta.
Heimurinn jafnan hćđir
hláturmilda drengi.
- Gráttu meira, góđi,
gráttu heitt og lengi.

Böðvar
Guðlaugsson
kennari
Ljóð Böðvars eru m.a. í bókum hans: Brosað í kampinn, nokkur skopkvæði og hermiljóð 1956, Heilsubótargrín, grínkveðskapur og gamanþættir 1960, Glott við tönn, Spegilsútgáfan 1966, og Ljóð af tvennum toga. Hann orti einnig í Spegilinn og ljóð hans hafa birst víðar. Hann er löngum glettinn þótt alvaran sé ekki langt í burtu.

Böðvar var á Þórsmörk í sumardvöl og gekk í Valahnúknum.
Vísan lýsir aðstæðum:

Fótasnillin förlast mér
- flughál syllan mjóa er!
Ekki milli mála fer:
maður er illa staddur hér.

Þessar elskulegu vísur skildi hann eftir í Skagfjörđsskála á Ţórsmörk eitt sumarið (1966-73?):

Gott var í Þórsmörk Gísla og Rögnu að finna
gestrisni njóta og hvers konar aðhlynning þiggja;
dálæti á þeim og landi langfeðra sinna
ljómar í augum drengjanna minna þriggja.

Stórbrotið umhverfið ævintýri var líkast,
árnar, skógurinn, gilin og jökullónin.
Í minningum þeirra verður þó vafalaust ríkast
hve vinsamleg reyndust þeim blessuð Þórsmerkurhjónin.

24. júní
1989

Ritađ
af
miđum
Böđvars
sem
geymst
hafa
í
fórum
GÓP
.

Á tuttugu ára útskriftarafmćli fyrstu sérkennara frá Kennaraháskóla Íslands
Vísurnar lágu viđ inngangsdrykki viđstaddra - röđin hér af handahófi.

Ţetta á ekki ađ ţamba af stút,
ţetta er sterkur fjandi.
Ţetta á ađ ţynnast út
međ ţar til gerđu blandi.

Ţađ er ekki ađ ţví ađ gá
ţannig löngum fer'đa
ađ ţeir sem ţessu súpa á
ţunnir ađ morgni verđa.

Súpist ţetta ekki í sopum stórum
er sálarinnar borgiđ hag,
ég mćli eindregiđ međ svo sem fjórum
matskeiđum á dag.

Stútfullt ţetta ílát er
af einkamiđi frúnna.
Ríkiđ ć međ sóma sér
um sína bestu kúnna.

Svoddan lyf mun sérhvert stilla
sárrar gremju kast.
Ţađ lćknar einnig leiđa kvilla.
- Lepjist hćgt og fast!

Innihaldsins áhrif glögg
engan hygg ég saki.
Ţetta er engin öskurlögg,
ađeins gleđivaki.

Til ţess enginn verđi í vafa
vísbendingu á blađ ég krota:
Viđ Ingibjörg mín ćtlum ađ hafa
innihaldiđ til prívatnota.

Stuttu eftir ađ hátíđin hófst bćttist ţessi viđ:

Um ţađ skal ei hafa hátt
heldur ađeins hvísla
ađ Ingibjörg er ekki sátt
viđ útlitiđ á Gísla.

GÓP var í viđhengjahópnum og hafđi rakađ alskegg sitt til aldarfjórđungs.

>> Traustatak úr Mbl. vorið 1997:
Vöggukvæði á Þorra

Sofðu stúfur. Niðdimm nótt
að norðan fer.
Lát þig dreyma í rökkurrónni
riddarann úr öskustónni.
Ég skal vaka yfir þér.

Búin mjúkri værðarvoð
þín vagga er,
svo þú megir sofa og dreyma.
Sönglaust út í húmið streyma
vöggukvæði af vörum mér.

Þitt yfirbragð er engilhreint,
þín augu snör,
mjúkir lokkar yfir enni.
Ættarmótið glöggt ég kenni:
Rjóðir vangar, róslit vör.

Sofðu ugglaus, eg skal vaka
yndið mitt.
Sigldu draumsins fagra fleyi
fram hjá hverjum myrkum degi,
uns dagar uppi draumskip þitt.

>> Traustatak úr Lesbók Mbl. 15.7.2000:
Sáðmaður kærleikans

Eg, sáðmaður kærleikans, yfirlít akur minn
með augum hins starfsglaða manns.
Hvert einasta fræ, er eg sáði í þetta sinn,
var hið sama og meistarans.

Eg fylgdi hans dæmi við allt, sem eg hafðist að.
Yfirsjón mín var svo hitt,
að mér láðist að búa akur minn undir það
að ávaxta fræið mitt.

- - -
Hvert gagn vinnur frækorn, sem getur ei rætur fest,
því garðland er næringarlaust?
Eg, sáðmaður kærleikans, óttast uppskerubrest
á akri mínum í haust.

 Jón Bragi
Sigurđsson
3. maí 2005

Sjá líka
Steinn Steinar

Ítarlegri
upplýsingar
frá Sigurđi
Sigurđarsyni
31. jan 2009

 

Aldrei heyrir mađur of mikiđ af góđum stökum.
Varđandi Böđvar Guđlaugsson, ţá hef ég lengi kunnađ ţessa snjöllu vísu sem mér sögđ vera eftir hann.

31. jan. 2009 - frá Sigurđi Sigurđarsyni:

Ţetta varđar vísu Böđvars Guđlaugssonar
,,Lotinn standa leit eg mann".. Ţannig hefur hún veriđ skráđ í lagbođahefti Kvćđamannafélagsins Iđunnar.

Ţessi útgáfa er ekki rétt - sagđi mér höfundurinn, er ég átti tal viđ hann fyrir fáum árum. Ţví miđur er hann dáinn og getur ekki boriđ vitni sjálfur. Hann sagđi mér ađ svona vćri vísan rétt:

Leit eg standa lotinn mann
leysa band af tösku
ţar ađ vanda hafđi hann
hálfa landaflösku.

Mér er sagt ađ Böđvar hafi veriđ 12 ára, ţegar hann gerđi ţessa vísu á Borđeyri, en hún varđ strax landfleyg. Ég heyrđi líka, um hvern vísan vćri, en lćt ţađ liggja á milli hluta nú.

Bestu kveđjur,
Sigurđur Sigurđarson dýralćknir

>> Einar Jónsson á Litlu Drageyri í Skorradal * Aftur í höfundatal
Höf:

Einar
Jónsson
á
Litlu-
Drageyri
í
Skorradal
 

Lagfćrt í janúar 2009
eftir símatal viđ Sigurđ Sigurđarson, dýralćkni.

Hann sagđi frá samtali sínu viđ Sveinbjörn Beinteinsson en margir hafa eignađ honum vísuna. Sveinbjörn sagđi vísuna eftir Einar Jónsson á Litlu Drageyri í Skorradal. Hún er birt í Borgfirskum ljóđum og feđruđ Einari. Hún er sennilega eitthvađ öđruvísi en hér - og er leiđrétting vel ţegin.

Endurbćtt 21.okt. 2015
eftir Vísnahorni Halldórs Blöndal í Mbl. fáum dögum fyrr:

"Einar hafđi gengist undir ţvagrásarađgerđ á sjúkrahúsi og sá ţegar hann vaknađi ađ hann var reifađur ađ neđan. Hann orti:

Sjúkrahúspíunum seint mun ég gleyma,
svolítiđ fór mig ađ langa í geim.
Þær tjóðruðu Grána í túninu heima
til þess hann fær'ekk'í blettinn hjá þeim.

Sigurđur Óskarsson í Krossnesi (1905-1995) sendi Einari ţetta svar:

Ţađ er ađ hlýna og hlána
ţađ hlakkar í mér og ţér,
úr túninu taka ţćr Grána
og teym'ann í blettinn hjá sér."

 

>> Elmar Tómasson  * Aftur í höfundatal
Elmar
Tómasson
Um ţessa vísu segir Karl Th. Sćmundsson 1990:
Ég lćrđi vísuna fyrir mörgum árum og nafn höfundarins - en ég kann ekki frekari skil á honum.

Ótalmargt - svo einskisvert -
er ég stundum viđ ađ glíma.
Ţađ besta sem ég gćti gert
geri ég aldrei nokkurn tíma.

>> Friđbert Guđmundsson * Aftur í höfundatal
var hreppstjóri í Súgandafirđi - sennilega á fyrsta hluta 20. aldar.
Friđbert
Guđundsson
Högni Egilsson 2007 segir um Friđbert afa sinn:
Hannes Hafstein mćtti honum einu sinni í búđ ţar sem Friđbert var spurđur um sína hagi og hann svarađi ađ i dag drekk ég, á morgun iđrast eg.
Hannes gerđi ţá ţessa vísu:

Lífiđ er dýrt
dauđinn ţess borgun
drekkum í dag
iđrumst á morgun.

>> Friđrik Guđni Ţórleifsson * Aftur í höfundatal

Spurn!

Kanntu

lagiđ

??

 

Bókasafniđ okkar (á Hvolsvelli)

Ţađ er fyrir mig, ţađ er fyrir ţig,
ţađ er fyrir ţá sem mennta sig,
ţar má leita alls, ţar má finna flest,
ţađ er bókasafniđ okkar sem er allra best,
ţar má myndir sjá, ţar má sögur fá,
ţar er hljómlist til ađ hlýđa á,
ţar má lesa um skip, ţar má lćra um hest,
ţađ er bókasafniđ okkar sem er allra best,
fyrir unglinga, fyrir aldrađa
fyrir ólćsa, fyrir doktora,
fyrir heimamann sem og góđan gest,
ţađ er bókasafniđ okkar sem er allra best.

>> Guđmundur Gíslason, lćknir  * Aftur í höfundatal
Guðmundur
Gíslason,
læknir
Guðrún Gísladóttir hefur eftirfarandi vísu sér í minni - utan fyrstu ţrjú orðin sem hér eru sett inn frjálslega. Hún stendur í þeirri trú að vísan sé eftir Guðmund, bróður hennar 1907-1969:

Ţađ er leikur, líkt og tafl,
léttir skap og styttir tíma -
sitt að láta andans afl
eitthvað hafa við að glíma.

Ef ţú kannast viđ ţessa vísu - ţá láttu mig vita!

Sigurđur Sigurđarson dýralćknir.

4. ágúst
2006

Sjá einnig
úr vísnadálki
Mbl:
1 - 2

Ein vísa, sem Guđmundur Gíslason lćknir, móđurbróđir ţinn, gerđi um samverkamann okkar á Keldum, Halldór Vigfússon.

Ţegar Halldór ţylur óđinn
ţagna ađrir viđ
ótćmandi orđasjóđinn,
ómćlt brjóstvitiđ.

Ţann 24. júlí áriđ 1966 varđ Pétur Sumarliđason fimmtugur og var haldiđ upp á ţađ í Jökulheimum ţar sem hann ţá starfađi viđ veđurathuganir. Guđmundur orti af ţví tilefni:

Fimmtíu árin ađ fćra í letur
mér finnst of snemmt. Hann má gera betur.
En mikiđ er hvađ mađurinn getur,
ég meina hann Jökulheima-Pétur.

Ţessi vísa er einnig eftir hann:

Ţađ er hollt ađ elska unga snót,
ţađ örvar blóđ og hressir geđ.
Ástin er hin mesta angursbót
- einkum ţó - til ađ byrja međ.

Pétur
Sumarliđason
kennari

ritađ
1963

Á heimili ţeirra Guđmundar Gíslasonar og Líbu Einarsdóttur var ţađ oft haft ađ leik ađ gestir og heimamenn kepptu í vísnagerđ. Húsfreyjan sjálf vel hagmćlt og mörgum töm stakan en ţó var oft nauđung á og meiri vilji en velgengni. Hitt gat einnig gerst ađ fleygar stökur fćddust.

Eitt sinn er margir höfđu kveđiđ og Baldur eigi minnst - en Guđmundi stóđ hvert orđ í hálsi - lauk svo kvöldi ađ er Guđmundur hafđi ekiđ Baldri heim varđ hann ţess var ađ Baldur hafđi tapađ skóhlíf sinni í bílnum. Ţá kvađ Guđmundur:

Orđin stóđu öll í mér
andinn sveif á hina
Baldur orti undan sér
ađra skóhlífina.

Ţađ var öđru sinni ađ allir viđstaddir skyldu yrkja um stúlku er Valgerđur hét. Ţótti vísa Guđmundar ekki síst - og er hún ţessi:

Valgerđur vermir flestan,
Valgerđur fagurbrýn.
Valgerđur er ađ vestan.
Valgerđur, stúlkan mín.

Sigurđur Ólafsson söngvari er ekki hvađ síst frćgur af hestum sínum og ber hróđur Glettu hćst en hún er merhryssi fagurt og methafi á skeiđi. Kona Sigurđar er nefnd Snúlla og er Sigurđi lítt síđri um dálćti á hrossum. Fyrir nokkru flaug eftirfarandi vísa fyrir glugga, kveđin af kunningja ţeirra hjóna:

Sigurđur sprettinn muna má
margoft ţéttingsglađur,
Snúllu og Glettu er hann á
allvel settur mađur.

>> Hallgrímur Jónasson, kennari  * Aftur í höfundatal
Hallgrímur, 

sá víðförli ferðamaður
og hagyrðingur,
skrifaði nokkrar
bækur og hér er
blaðað í bókinni

Á öræfum

sem prentsmiðjan
Leiftur gaf út -
ártal er ekki tiltekið -
en mun vera 1961.

Yfir Kletthálsinn í ágústlok árið 1952

Þetta var fyrsta ferð með bíl yfir Kletthálsinn og gekk ekki alltaf að óskum:

Áfram hrekkur, út á hlið,
angur rekkum blandar.
Sporahlekkjum spyrnir við,
spólar, sekkur, strandar.

Við Dettifoss

Enginn slíkan ægimátt
á í strengjum sínum.
Þrumumálið himinhátt
hæfir krafti þínum.

Á öræfasöndum

Hvílir auðnin öskugrá
yfir hljóðu landi.
Aðeins stöku ílustrá
upp úr dökkum sandi.

Í göngum 1958

Laugast allt í fjalla frið;
ferðin sækist innar.
Skíma dagsins skrafar við
skugga næturinnar.

Vísa um hálfan mána:

Máni hlær við himintjöld,
heldur upp á sjálfur
þennan dag og þetta kvöld,
þessvegn' er'ann hálfur.

>> Öræfastökur

Bleikri slikju slær á fjöll;
slétta, vik og hólar
sýnast kvika undir öll
aftanbliki sólar.

Hallar kveldi. Skuggar skjótt
skýjafeldinn stika.
hefst í veldi höfug nótt;
haugaeldar blika.

Hún á greiðum himinvæng
heldur leiðar sinnar.
Yfir breiðir blakkan væng
bungu heiðarinnar.

- -

Dropar lágir líða hjá
lofts í gráu neti,
daggarsmáir iða á
öldubláum fleti.

Í Herðubreiðarlindum

Sindra á leiðum sudda ský,
sól á heiðum tindum,
hún er að greiða haddinn í
Herðubreiðarlindum.

Gómar vorsins

Fjalls við bringu lítil lind
lágum syngur rómum.
Vorið kringum tó og tind
tyllir fingurgómum.

Yfir fjöll og sæ

Formála bókarinnar
hefur Hallgrímur
Jónasson skrifað

á annan jóladag
1962.

Á Kili

Einhver draugalýsulog
leika um jöklarætur.
Nú er kalt á Kili - og
kannski reimt um nætur.

Þó að hauður hylji mjöll;
hlaði sköflum saman,
ennþá bíður inn við fjöll
yndi mitt og gaman.

Á Vestfjarðaleiðum

Oft á leiðum inn til lands
eftir heiðum farnir
verða greiðir göngu-manns
götusneiðingarnir.

Vísur teknar
traustataki
úr bókinni
Jeppar á fjöllum
Ormstunga 1994
Stökur

Bungur greiðar, urðir og
eyðileiðir breiðar,
tungur, heiðar, velli, vog
vökur reiðin skeiðar.

Fjallahringur blikar blár,
bylgju syngja strengir,
hjalla, dyngjur, auðnir, ár
aka slyngir drengir.

Á Dimmafjallgarði

Ferðaþráin löngum lokkar,
lyftir brá og hugann seiðir,
þegar blái bíllinn okkar
brunar háar fjallaleiðir.

Þar sem firna fjallahringsins
fegurð blasir mínum augum
finn ég alltaf Íslendingsins
eðli djúpt í sál og taugum.

Staka

Auðnin hljóða íss og báls
árdagsglóðum hlýnar.
Landið góða, förum frjáls
fjallaslóðir þínar.

Útvarps-
tíđindi
Nýr
flokkur
1. árg.
8. hefti
Des.
1952

Ritstjóri
Jón úr Vör

Á árinu 1952 var Ferđafélag íslands 25 ára. 
Á 2. síđu Útvarpstíđindanna er eftirfarandi - undir nafninu:
Sindur

Hallgrímur Jónasson er löngu ţjóđkunnur mađur, ţótt ekki vćri fyrir annađ en ferđaţćtti sína og stökur. Međal annars vegna afmćlis Ferđafélagsins varđ ţađ úr ađ viđ bćđum hann um nokkrar vísur. Varđ hann góđfúslega viđ ţeim óskum.

Á leiđ inn á örćfi orti Hallgrímur:

Viđ mér blasir auđnin öll
yfir bláum heiđum.
Enn skal halda inn á fjöll
út af trođnum leiđum.

Víđur hringur auđnar er,
ómar kringum glađur,
líkt og syngi í sálu mér:
- svona yngist mađur.

Á gömlum slóđum -

Er nóttin kemur dul og draumavíđ
og dagsins önn er liđin hjá um sinn
ţá hverf ég einatt inn í liđna tíđ
hins unga drengs - viđ fjallabćinn sinn.

Á Fjórđungssandi er víđa dásamleg útsýn um óravíđan hálendisgeiminn, međ Vatnajökul, Hágöngur og Tungnafellsjökul í boga austur undan, eins og heyra má í ţessari vísu:

Hvílir land í boga beygt
bak viđ himinlindir.
Geta dauđleg augu eygt
öllu fegri myndir?

1925
Útvarps-
tíđindi
Sindur:

Pistillinn
er ekki
merktur
svo
hann mun
vera
saman
settur
af Jóni
úr Vör,
ritstjóra
Útvarps-
tíđinda.

Hallgrímur segir svo frá: - Í fyrrahaust ókum viđ nokkrir ţvert yfir Kjalhraun en brutum bílinn á leiđinni og urđum ađ dvelja nćturlangt ţar uppi í Gránunesi ţar til bílstjóranum, Guđbrandi Jörundssyni, hafđi tekist ađ tjasla viđ vagninn. Fyrr um daginn hafđi einn förunauta minna tekiđ krankleik all slćman - og var ţađ nábítur heiftarlegur. Var stađurinn síđan viđ hann kenndur. Á heimleiđ í hinum bilađa bíl var vísa ţessi gerđ - er Kjalvegur hvarf sýnum okkar:

Hlćr viđ byggđin hugum stćđ
hćgt ţó Brandur aki.
Gránunes og Nábítshćđ
nú er langt ađ baki.

Norđur viđ Tungnafellsjökul var Hallgrímur ásamt Guđmundi Jónassyni. Höfđu ţeir sullast yfir Köldukvísl og fleiri ár og kvíslar og voru komnir inn í Jökuldal - sem líka er nefndur Nýidalur. Ţá varđ ţessi vísa til:

Strengir sungu, geislar glóa,
gylla tungu dals:
upp ađ bungu efstu snjóa
ókstu klungur fjalls.

Hér er svo vísa sem Hallgrímur nefnir: 

Landiđ kallar

Landiđ mjallar ljúfa ţrá
lćtur alla finna.
Ţađ mun kalla okkur á 
inn til fjalla sinna.

Útför
Hallgríms
var gerđ
1. nóv. 1991

Í kveđju
skrifađi
Nanna Kaaber
m.a.
ţetta
-
sem
skýrir
tilurđ
Hallgríms-
vörđu
uppi
á
miđjum
Sprengi-
sandi
 

(Tekiđ
traustataki
úr
minningar-
grein
hennar
í Mbl
í ţeirri
von
ađ hún
fyrtist
ekki
viđ.

GÓP)

1. nóv. 1991

Vel af grjóti veđurbörđu
vćri ég tengdur mínu landi
ef mér hlćđi einhver vörđu
uppi á miđjum Sprengisandi.

Svo kvađ Hallgrímur eitt sinn.
Útivistarfélagar tóku ţessari áskorun síns mikilsvirta heiđursfélaga og hlóđu honum vörđu. Ţetta er engin venjuleg varđa. Há, reisuleg og traustlega hlađin, ţar sem hver og einn ţátttakenda á sína steina.
Hallgrímur valdi henni sjálfur stađ, svo nálćgt miđju landsins sem hćgt er ađ komast, á hárri sandöldu skammt vestur af Fjórđungsvatni.
Hann sagđi ađ ţađan mćtti í björtu veđri sjá Mćlifelli í Skagafirđi, en Skagafjörđur var hans heimabyggđ og Mćlifell var hans fjall.

Og ţarna inni á miđju landsins, í hinni miklu auđn umkringdri hinum fagra jöklahring, ţar sem örćfavindurinn látlaust gnauđar og íslands lag ymur í öllu sínu veldi, er Hallgrímur nú tengdur sínu landi, sem hann unni svo mjög, međ ţessari rammbyggđu vörđu sem mun standa af sér öll veđur um ókomna tíđ og halda uppi nafni hans sem hoggiđ er í stein í miđri vörđunni: Hallgrímsvarđa um alla framtíđ.

Međ ţessu framtaki vildum viđ Útivistarfélagar sýna hug okkar til hans og votta honum ţakklćti okkar og virđingu.

Fari hann vel. Ađstandendum hans öllum vottum viđ samúđ.
Nanna Kaaber

>>
Kynning úr bókinni
Ljóđ og lausavísur sem börn hans gáfu út í 150 eintökum áriđ 1991
Haraldur Björnsson 1917 - 1988 * Aftur í höfundatal
fćddist á Ytri-Fagradal á Skarđsströnd 16. maí 1917 en fluttist til Reykjavíkur 9 ára ađ aldri og átti ţar heima upp frá ţví. Hann varđ búfrćđingur frá Hólum 1937 og stundađi ýmis störf um dagana bćđi til sjós og lands. Ungur byrjađi hann ađ yrkja en hirti lítt um ađ birta kveđskapinn á prenti. (Kynning á bakhliđ bókarinnar.)
Til GÓP
10 ára
1950

Láttu hvorki skin né skúr
skipta ţínu sinni
vertu alla ćfi trúr
ćskugleđi ţinni.

3. febrúar 1955
Pétur
Sumarliđason
(PS) skráđi:

Geng ég um og glími viđ
greddu, fíkn og lostann,
ţó er ekkert ólániđ
á viđ djöfuls ţorstann.

Um svipađ leyti og ţessi vísa var kveđin var ég skrifstofumađur hjá Kópavogshreppi. Eitt sinn - undir kvöld - kom Haraldur til mín á skrifstofuna. Ţar var fullt af fólki er spurđi margs. Ţurfti ég ýms svör ađ gefa og varla öll sönn. Sem hann sat ţarna hjá mér laumađi hann til mín ţessari vísu međ yfirskriftinni:

Heilrćđi Péturs

Ef ţú hittir annan mann
er um ađ gera ađ ljúga í hann -
og ef ţú segir sannleikann
ţá segđu hann heldur öfugan.

PS
skráđi
1963
Eitt sinn kom til mín vinur minn, Haraldur Björnsson. Hafđi ţá veriđ lengi matsveinn til sjós. Lét hann ţá af hendi viđ mig eftirfarandi ljóđ - svona upp skrifađ:

Efniđ sinnum hrađinn
deilt međ fólksfjöldanum
-- -- -- ţađ er ég.

Lífiđ sinnum ástin
deilt međ treganum
-- -- -- ţađ er ég.

Trúin sinnum vonin
deilt međ efanum -
-- -- -- allt er ţetta ég.

Hatriđ sinnum óttinn
margfaldađ međ tortryggninni -
-- -- -- ţađ ert ţú.

PS
skráđi:

Í mér blundar eđli svíns
- ill er viđ ţađ glíman -
fái ég eina flösku víns
fellur af mér gríman.

PS
skráđi:
Eitt sinn kom til mín Haraldur Björnsson vinur minn. Virtist mér hann nokkuđ viđ skál, ţó smátt. Svo sagđi hann mér sína sögu ađ hann hefđi veriđ staddur miđri í bć (Reykjavík) aurafár og allslaus. Ţráđi bćđi og ţurfti vín og keypti sér eitt glas af koges-spritt - hvert hann fékk vel innvafiđ í bréf. Stakk ţví í vasa sinn. En sem hálft var heima fór hann úr vagni, gekk undir veggi ţeirrar krosskirkju í Kópavogi sem ţar var í byggingu og saup á sínu gleri - gladdist og grćttist og tjáđi sína tilfinningu á umbúđirnar ţannig:

Dropatal

Víniđ gómsćtt vćtti ţyrsta kverk
veitti nýjum ţrótti í hverja taug.
Međvitund um skyldu og vanrćkt verk
vćngjađist - og út í buskann flaug.

Hugsun skýrđist. Háfleygt gerđist tal.
Hugmynd fćddist, glćddist lífi - og dó.
Hratt vér byggđum hátimbrađan sal,
hrundum mörgu giftufleyi á sjó.

Lćddist ađ oss ţokan slikjusljó,
slćfđi tillit vor en veitti oss náđ.
Renndum vér á rauđan nćtursjó
raunum vorum, hamingju og dáđ. 

GÓP
skráði:

Þótt hrasir þú á heimsins ís
og hjálpar viljir kalla
á augabragði er þér vís
aðstoð til að falla.

>> Haraldur á Jađri og Halldór Jóhannesson * Aftur í höfundatal
Jón G.
Halldórsson,
kennari
á Dalvík.

Veturinn
1960-61
kenndi hann
í Grindavík
og nefndi ţar
ţessar vísur

Haraldur á Jaðri yrkir til Valdimars Kristjánssonar sjötugs:

Lífsvef sló með lyndisró
léttbrýnn hló við elli
vel hefur róið veraldarsjó
Valdi á Móafelli.

Haraldur á Jaðri sendi Halldóri Jóhannessyni vísuna:

Tíminn spinnur tálþráð sinn
tólum sallafínum -
heldur þynnist, Halldór minn,
hár á skalla þínum.

Halldór svaraði:

Þú hefur gleymt - og því er ver -
það um dæmi sanna -
að skallinn merki aðals er
og allra gáfumanna

>> Heiđur Gestsdóttir f. 1930 * Aftur í höfundatal
heimilađi ţessar birtingar
Heyrt
í Gullsmára
Til tengdasonar - - barn hans heyrđi og skaut inn spurn:

Hér spranga ţeir um á spánnýjum skóm
og spila á lúđurinn falskan hljóm,
ţeir lof' upp í ermina endalaust
efndirnar svíkja, rýja sitt traust,
sífellt ţeir sćkjast í metorđ og auđ,
samviska ţeirra er löngu dauđ -

- Yrkirđ' um stjórnina, amma mín?
Óţarft ađ spyrja, ţetta er grín.

Úr Vör Úr ljóđabókinni "Ýtt úr Vör" sem hugtengd er Jóni úr Vör

Ţegar nasistabullur
ţorpsins okkar
réđust á róttćklinginn
og misţyrmdu honum
fann móđir fórnarlambsins
gullúr á vettvangi glćpsins.
Hún auglýsti ţađ
en enginn vitjađi ţess.
Ţó vissu allir
hver átti ţađ.

II
Í ţorpinu okkar
áttu flestir aukanafn
Bjarni gaddur
Gústi ójafnađarmađur
Pétur kollubani.
Ţegar álappalegi
og ófríđi sveitamađurinn
settist ađ í ţorpinu
var honum gefiđ
nafniđ Glćsir.

III
Ţegar tónelski lćknirinn
gifti sig og eignađist börn
fannst tengdamóđurinni
tónlistariđkun tímasóun.
Ţó átti hann sér friđland
og ţangađ fór hann
međ fiđluna.
Frá kamrinum
bárust ljúfir tónar
sem lýstu upp
fábreytt ţorpslífiđ.

 >>
Hjörtur veiktist í
ćsku og
bćklađist
svo mjög til
munns og handa
ađ honum varđ
örđugt ađ tjá sig.
Hjörtur Guđjónsson frá Ljótunnarstöđum f. 1. okt. 1889 * Aftur í höfundatal

Bókmenntaverk Hjartar eru minna kunn en bróđur hans, Skúla Guđjónssonar.

Í Árbók Landsbókasafns Íslands - Nýr flokkur
12. árg. 1986, segir á bls. 74:
Torfi Jónsson, Reykjavík, afhenti „Aldamótamenn" eftir Skúla Guđjónsson á Ljótunnarstöđum, vélrit.
Torfi afhenti einnig vélritađ leikrit eftir Hjört Guđjónsson á Ljótunnarstöđum.

24.02.2012
 

Jónína Ólöf Helgadóttir rifjađi upp ţessa vísu eftir Hjört:

Vesalings, vesalings sál,
veltur í halla, halla.
Bćklađur - međ bjagađ mál!
fjöldinn er ađ kalla, kalla.

Úr
afmćliskveđju
Péturs
Sumarliđasonar
í Ţjóđviljanum
1. okt. 1969
ţegar Hjörtur
varđ áttrćđur

*

Sjá hér
kveđjuna
í heild

Aftur í höfundatal

Fyrir stuttu (1. okt. 1969) kom ég (Pétur Sumarliđason) í hlađ á Ljótunnarstöđum og eftir ýms viđmćli viđ heimilisfólkiđ bauđ Hjörtur mér upp til sín og fékk mér í hendur nokkur blöđ og kenndi mér ađ lesa úr skriftinni.
Á ţessum blöđum stóđ ţetta ljóđ:

Ég er ađ tala viđ tóminn minn,
torskiliđ er ţađ öllum.
Sá sterki telur ţađ hlutinn sinn
sem skráđ sé í ćđri höllum.

Ţegar sannleik er hvíslađ hér
grettir heimur sig heldur.
Hvergi griđland né friđur er,
- friđinn hafa ţeir stóru fjendur.

Ţótt ég sitji og skrifi hér,
segi satt í ţeim höllum.
enginn rétturinn veitist mér
og enginn ţeim smáu öllum.

Hér eru mín kvćđi og hér er mitt ljóđ,
hér kveđja til hinna smáu.
Nú kveđ ég mitt land og mína ţjóđ.
Tek ofan fyrir ţeim ţjáđu.

 >>

 

Hörđur Ţorleifsson * Aftur í höfundatal
Sjá hér >> Ljóđaspjall í Gullsmára 25. feb. 2012
Hér segir
Jón Halldór
Guđmundsson
óbein deili
á Herđi lćkni
sem áđur
starfađi á
Hvammstanga
>>>>>>>
19.6.2007 * Fegrunarfélagiđ á Hvammstanga 50 ára
Á ţessu ári er Fegrunarfélagiđ á Hvammstanga 50 ára. Ţađ var áriđ 1957 sem Hörđur Ţorleifsson lćknir, Sigurđur Eiríksson vélvirki og fleira fólk stofnuđu félagiđ. Ţau héldu skemmtun á sumardaginn fyrsta, ţar sem vetur konungur og fleiri verur voru í ađalhlutverki og fariđ var í skrúđgöngu um Hvammstanga. Söngur og ljóđ voru flutt og ţessi hefđ hefur haldist fram á ţennan dag.
Ţau gerđu fleira. Ţau hófu skógrćkt á ţessum stađ, ţar sem flestir töldu ógerlegt ađ rćkta tré. Norđanáttin og kuldinn og hvassviđriđ voru of óhagstćđ skilyrđi til skógrćktar. Ţetta var trú almennings í mínum heimahögum, áriđ sem ég fćddist - en sem betur fer kom í ljós ađ frumherjar skógrćktar höfđu rétt fyrir sér.
Hörđur
sendir
línu >>

Sjá hér >>
Ljóđaspjall
í Gullsmára
25. feb. 2012

Ég heyrđi konu biđja mann sinn ađ kaupa pottamold. Hann sagđi ađ ţađ vćri til mold í bílskúrnum. Hún sagđi ţađ vera gamla mold. Ţegar ég frétti ţetta varđ mér ađ orđi:

Mold hefur engan aldur,
aldrei hún fyrnist heldur.
Foldin er guđagaldur
gjaldiđ er hraun og eldur.

>> Páll Bergţórsson veđurfrćđingur * Aftur í höfundatal
 Jakob Jakobsson
<jakob(á)mojak.net>
sendi texta frá Páli
​7. janúar 2016

 

Austrćningur

Borgfirđingar nota sérstakt orđ um milda og ţurra austanátt, og kalla hana austrćning. Í dag er einmitt austrćningur í Borgarnesi, ţurrt og bjart veđur og hitinn 4° um miđjan vetur, 5 vindstig. En ţessa vísu setti ég saman um haust:

Orđalaust viđ eyru ţér
ótal raustum syngur,
ilm um haust af birki ber
blíđur austrćningur.

>> Jóhann S. Hannesson skólameistari, f. 10. apríl 1919 - d. 9. nóvember 1983,
fyrrum skólameistari á Laugarvatni. *
Aftur í höfundatal
Vikar Pétursson
sendi inn
í okt. 2015
Ţrjár limrur

*
Einn veiđimann úti í Osló
til óbóta meinfýsiđ hross sló.
Af ánćgju strax
hver einasti lax
í á, straumi, lćk, hyl og foss hló.

* *
Ţađ er eitt sem eg aldrei get skiliđ:
ef eg ćtla ađ ganga upp ţiliđ
losna iljarnar frá
og fćturnir ná
ekki ađ fylla ađ gagni upp í biliđ.

* * *
Veistu af hverju eg er svo sprćkur
og andi minn tćr eins og lćkur
og hugsunin klár
eftir öll ţessi ár?
Ţađ er af ţví eg les ekki bćkur.

>> Jóhannes úr Kötlum og Kristmann Guđmundsson * Aftur í höfundatal
Úr
handrađanum
Jóhannes skáld úr Kötlum og Kristmann skáld Guðmundsson voru nágrannar í Hveragerði og var kunningsskapur með þeim. Einhverju sinni sagði Jóhannes við Kristmann:

Lít ég þann sem list kann.
Löngum hafa þær kysst hann
Kristmann.

Svar Kristmanns var svona:

Einkum þó vér ötlum
að þær fari úr pjötlum
í Kötlum.

>> Jón Helgason * Aftur í höfundatal

Skýring JH:

"Þegar mest gekk á í Reykjavík vegna rússneska piltsins sem Ólafur Friðriksson kom með til landsins (1921) gekk liðið sem átti að sækja að Ólafi yfir Landakotstún. Fremstur gekk - að sagt var - Ursus og hafði skæri í hendi til að klippa sundur gaddavírinn í girðingunni."

Aðförin
var gerð í
nóvember 1921.


Hvíta stríðið - 22. nóvember 1921: Við hús Ólafs Friðrikssonar í Suðurgötu.
Stuðningsmenn Ólafs leiddir burt af lögreglu og hvítliðum eftir átökin.

Jón Helgason 1921:

Uppþot í Reykjavík

Blóðþyrstir hrafnar blaka væng
byltingin mikla er hafin,
lögreglan gjörvöll lögð í sæng
lérefti og smyrslum vafin.
Öll eru sundur lögin leyst,
landið í voða stendur,
borgaraliðið brunar geyst,
bítandi skjaldarrendur.
Senn mun fyrir þess fræknu störf
fósturlandshagur bættur,
ráðin mun bót á brýnni þörf:
barnsræfill einn mun grættur.
Ver þú, ó horlið, hræðslulaust,
hristist þið eigi, ó læri,
oddviti þinn sé allt þitt traust,
Ursus með nýbrýnd skæri.
Felldu nú, Ursus, fjandans lið,
fræknleik þinn undrist þjóðin,
betra mun slíkt en berjast við
Benedikt þann með hljóðin.
Vegleg eru þín vopn og góð
vígamóð sýndu ærinn,
sýður í æðum berserksblóð
bítt'ekki góði í skærin.
>> Jón Helgason og Ólafur Briem tengjast um Jónas Hallgrímsson * Aftur í höfundatal
Kristján Bersi
Ólafsson
í Vísnahorni
Morgunblađsins
í des. 2007.
Í Vísnahorni Morgunblađsins í des. 2007 segir:
"Kristján Bersi Ólafsson skrifar: Matthías Ţórđarson ţjóđminjavörđur gaf á sínum tíma út heildarsafn međ verkum Jónasar Hallgrímssonar ásamt ćvisögu hans. Ţegar sú bók kom út orti Jón Helgason um hana ţessa vísu:

Íslensku skáldin ástmey firrt
angurmćdd súpa á glasi
lognast svo útaf lítilsvirt
frá lífsins argaţrasi.
Um ţeirra leiđi er ekkert hirt
allt er ţar kafiđ grasi.
- Síđast er ţeirra saga birt
samin af Matthíasi.

Matthías kom aftur viđ sögu Jónasar löngu síđar ţegar heimflutningur jarđneskra leifa skáldsins komst á dagskrá. Í ţví máli kom Sigurjón Pétursson á Álafossi einnig mikiđ viđ sögu en hann tók kassann međ beinunum ófrjálsri hendi og fór međ hann norđur í Öxnadal. Ţá orti Ólafur Briem á Laugarvatni ţessa vísu í framhaldi af vísu Jóns:

Bjuggu menn engan bautastein
bragarins ćđsta ţjóni.
Hvorki bar lauf né heldur grein
haugurinn illa gróni.
Seinna menn fóru og sóttu hans bein
og sendu ţau heim ađ Fróni.
Standa ţau nú í stofu ein
stolin af Sigurjóni."

 >> Jón Sćmundsson frá Krakavöllum * Aftur í höfundatal
Jón
Sćmundsson
frá
Krakavöllum
Jólakveđjan 2006

Nýtum lífsins ljúfa byr
látum vođir skarta.
Göngum hćgt um gleđidyr
og geymum friđ í hjarta.

>> Jón úr Vör  * Aftur í höfundatal
Jón úr Vör

Sjá hér vef um
ljóđverk hans
og verkefni
Kópavogs:

Ljóđstafur
Jóns úr Vör

Stökur

Ekki ţarf ađ gylla gull
gulliđ verđur alltaf bjart
og alltaf verđur bulliđ bull
ţótt búiđ sé í rímađ skart.

* *

Áritun í Ţorpiđ sem var jólakveđja hans til GÓP 1973:

Ţađ sem áđur ţótti bull
og ţeytt var beint í sorpiđ
tíminn nýi telur gull
- tötriđ gamla - Ţorpiđ.

>> Séra Jónas Jónasson frá Hrafnagili  * Aftur í höfundatal
Pétur
Sumarliđason
kennari:

f: 24.07.1916
d: 5.09.1981

 

upp
ritađ
31. jan.
1963

Margur dagurinn er sólbjartur og hlýr

Á öđrum stađ er frá ţví sagt ađ fađir minn (Sumarliđi Guđmundsson 1888-1959) var á Kjarna í Eyjafirđi. Eftirfarandi vísu kenndi hann mér og sagđi tildrög ţessi:

Séra Jónas á Hrafnagili hafđi misst mikiđ dálćtisbarn sitt - ég held á útmánuđđum. Er hann messađi nćst eftir jarđarförina hóf hann rćđu sína  á ţessum orđum: "Margur dagurinn er sólbjartur og hlýr". Fađir minn minntist ţessarar rćđu sem ţeirra bestu er hann hefđi heyrt.

Eftir messu var Jónas fenginn til ađ skíra barn á bć einum. Sat hann ţar í góđri veislu en er áliđiđ var kvölds vildi hann halda heimleiđis. Húsbóndi lét vinnumann sinn ríđa međ presti. Var Jónas ţá glađur og reifur. Hann var raddmađur, söngvinn og skáld gott. Var ţetta ţađ fyrsta sem Jónas blandađi geđi viđ ađra eftir barnsmissinn. Riđu ţeir létt enda átti prestur ćtíđ góđa hesta og kunni međ ađ fara. Er leiđ á ferđina lyftist hann í hnakknum, söng viđ raust og orti af munni fram vísu ţessa, hverja fađir minn raulađi stöku sinnum fyrir mig og á ég ađ kunna lagiđ. Ţađ sagđi fađir minn ađ ekki hefđi prestur viljađ samfylgdina lengra en svo ađ sá heim ađ Hrafnagili.

Ţannig er vísan:

Ég er nú glađur, viđ höldum nú heim,
viđ höfum nú gert okkur káta.
Komdu međ flöskuna, gremjunni gleym -
ţví gott er í bikarnum ţeim.
Ríđum svo glađir, viđ skellum á skeiđ,
hann Skjóni má herđa sig, ţađ vil ég játa.
Förum af baki eftir hörđustu reiđ
og hestana hvílum um leiđ.
Hér er nú best ađ skilja skjótt -
viđ skiljum hryggir- en ei skal gráta -
veđur er indćlt og allt er rótt -
ég einn ríđ heim. Góđa nótt.

>> Karl Theodór Sćmundsson  * Aftur í höfundatal
Karl T.
Sæmundsson

húsasmíðameistari,
iðnskólakennari
og ferðamaður,
f: 29.09.1909
d: 15.08.2004

Horft niður á Eyjabakkana

Þeir Friðgeir Grímsson höfðu gengið upp Lónsöræfin og átt við að etja ýmsa ferðaerfiðleika og torfær klungur. Friðgeir sagði frá þessari ferð þeirra félaganna á níræðisafmæli Karls. Þegar þeir komust loksins upp á hæstu hæðir og horfðu niður yfir Eyjabakkana hafði Karl mælt fram þessa vísu:

Er nú sleppir urð og grjóti
eygjum við græna hagana.
Nú er það bara niðrí móti
næstu fjóra dagana.

Frá Önnu Sigurkarlsd. >>
30. mars 2008
Katrín Einarsdóttir yrkir til sonar síns, Einars Benediktssonar  * Aftur í höfundatal
Katrín
Einarsdóttir

Ef ađ ţótti ţinn er stór
ţá er von ađ minn sé nokkur.
Sama blóđiđ er í okkur,
dropar tveir en sami sjór.

>> Kári Arnórsson (??) * Aftur í höfundatal
Gamall
miđi
Í verkfalli BSRB sem hófst 4. október 1984 og stóđ til 30. október - var viđsemjandinn Albert Guđmundsson fjármálaráđherra sem eftir hálfs mánađar átök hélt á ţingi rćđu međ niđrandi ummćlum um verkfallsfólkiđ. Eftir rćđuna flaug ţessi vísa um - og nefndist Forn húsgangur:

Hún er liđin sú tíđ minnar trúar á
ţann tudda sem launafólk púar á, -
- annars finnst mér ađ héđan
vćri fljótskroppiđ međ'ann
í bíltúr austur ađ Brúará.

Í ókunnugs eyra var vísan eignuđ Kára Arnórssyni, skólastjóra.

>> Ólafía Margrét Ólafsdóttir, tónlistarkennari, skáld og Íslands-ferđalangur 
*
Aftur í höfundatal

Ólafía
Margrét
Ólafsdóttir

Frábćr
tónlistar-,
kennslu
og
texta-
vefur
hennar
er
OMO-
vefurinn

Sendi ţér hérna sýnishorn af mínum ferđavísum.
Fararstjóri hafđi á orđi ađ nú vćri landslagiđ orđiđ nokkuđ heiđarlegt, ţegar viđ ókum upp á Holtavörđuheiđina. Ţá varđ mér ađ orđi: 

Fréttin ţótti mörgum merk, 
mig ţó undra hljóti 
ađ nú sé Herrans handaverk 
međ heiđarlegra móti. 

Og hin varđ til eftir spekúlasjónir um hvort hann mundi rigna eđur ei: 

Allt mun ganga oss í hag, 
ekkert gleđi skerđa 
ţví ef hann rignir ekki í dag 
ćtti ţurrt ađ verđa. 

GÓP-
fréttir
ţakka
Ólafíu
Margréti
fyrir 
fleiri
kvćđi
-
sem ađ
ţessu
sinni
gefa
Ţórs_
merkur-
hug.
Ţórsmörk

Ţađ er vor í Ţórsmörkinni,
ţýđur andblćr jöklum frá.
Ennţá fć ég einu sinni
Íslands fjalladýrđ ađ sjá.

Ţar sem ríkir frelsi’ og friđur
fyllist gleđi hjarta manns,
lóukvak og lćkjarniđur
láta blítt í eyrum hans.

Allt frá Krossár eyđisandi
upp á hćsta jökultind
augađ lítur ćvarandi
ćgitign í hverri mynd.

Hér í víđum fađmi fjalla,
fjarri borg, viđ skógarlund,
vildi’ ég, sátt viđ allt og alla,
eyđa minni hinstu stund.

>> Séđ frá Langadal
14. júli 1982

Ef ađ létt frá Langadal
líđur sjónin fráa
sérđu fríđan fjallasal
fađma heiđiđ bláa.

Tungliđ merlar milt, um kvöld,
Mýrdalsjökulskalla,
ţar úr skriđum Krossá köld
og kvíslin Tungna falla.

Litfara og Molda má
milli ţeirra líta,
framar glćstan Göltinn sjá
gráa aura slíta.

Gleymist Heiđarhorniđ vart
hátt viđ jöklabandiđ.
Fálkhöfuđ og Folda skart
fegra Gođalandiđ.

Útigönguhöfđinn hćst
heldur vöku, brattur.
En viđ Bása búa nćst
Bólfelliđ og Hattur.

Yfir kirkju Álfa hér
unir Réttarfelliđ.
Hátindunum upp af er
Eyjafjallasvelliđ.

Innsta-Haus viđ reistan rís
Rjúpnafjalliđ grćna.
Rétt viđ Stakk og Steinsholts ís
stöđvum för svo vćna
.

Gleymum ekki gömlum siđ
góđa ferđ ţá endum,
kveđjur dalsins verđi viđ
Valahnjúki sendum.

>> Viđ komu í Mörkina

Yndislega Mörkin mín
má ég enn ţig finna.
Uppfylling er ásýnd ţín
allra drauma minna.

>> Ágústnótt 

Ţýtur ferskur ágústblćr um örćfanna heim.
Yfir fćrist kvöldsins djúpa ró.
Rökkurslćđan breiđist yfir heiđan himingeim,
heitir öllum nćturinnar fró.

En međan sofa mannabörn
máni' og stjörnur sjá
á nćturhimni norđurljósin
neistaflugi slá.

Himnaljósin fylla birtu háan jöklasal.
Hríslast um mig gleđi lífsins skjótt.
Ćvintýraljóma bregđur yfir fjöll og dal.
Aldrei leit ég fegri ágústnótt.

>> Óli Kr. Jónsson, skólastjóri  * Aftur í höfundatal
Óli Kr.
Jónsson
Óli Kr. Jónsson var skólastjóri Kópavogsskólans 1977 - 1990. Hann fćddist 21.09.1925 á Galtahrygg viđ Djúp og dó voriđ 2004. Fáeinar vísur eftir Óla Kr. er ađ finna í frásögn Ţóris Sigurđssonar af ferđ FKE til Lillehammer í júní 2002

Engi, dalir ylinn fá
eftir svalar nćtur.
Vetrardvali víkur frá
- voriđ skal á fćtur.

Blómin vallar blikna, falla,
beygir ţallir norđanátt.
Hvítur allur faldur fjalla,
fer ađ halla sumri brátt.

Á spilakvöldi Félags kennara á eftirlaunum:

Auđunn Bragi er í lagi
átta slagi fćr hann nú.
Er sá frćgi andans gći
enn ađ fćgja heilabú.

Frá
Önnu Sigurkarlsd.
30. mars 2008
Ólína Jónasdóttir frá Kotum í Skagafirđi. * Aftur í höfundatal
Systir Hallgríms Jónassonar og ţeirra brćđra.
Ólína
Jónasdóttir

Ég í steini bundin bý,
bási meinaţröngum.
Geisla hreina á ţó í
andans leynigöngum.

>> Ómar Ragnarsson - fréttamađur  * Aftur í höfundatal
Jón G. Halldórsson,
kennari á Dalvík.

Veturinn 1960-61
kenndi hann
í Grindavík
og nefndi ţar
ţessar vísur

Ómar Ragnarsson spaugar um orðalag dánartilkynninga og sér fyrir sér tilkynninguna um sitt eigið andlát:

Gamli Ómar gaf upp önd
í gær - það vottorð sanna.
Hann andaðist fyrir okkar hönd
og annarra vandamanna.

Ómar Ragnarsson setti saman þessa stöku um áhrifamátt þvottaefnisins Sparr við erfiðar kringumstæður:

Skálmar ég skók
á skítugri brók.
Þefurinn þvarr
- ég þvoði úr SPARR.

>> Sigurđur Nordal  * Aftur í höfundatal
F. 14. september 1886 – d. 21. september 1974
Íslenskur frćđimađur, rithöfundur og skáld.
Heim.: 2011
Guđmundur
Árni
Ásmundarson
frá Stóru-Reykjum
í Fljótum
Yfir flúđir auđnu og meins
elfur lífsins streymir,
sjaldan verđur ósinn eins
og uppsprettuna dreymir.
>>

Aftur í höfundatal

Sigurkarl Stefánsson
kennari viđ MR

Sveinbjörn Sigurjónsson
íslenskukennari í Ingimarsskólanum og seinna skólastjóri í Gagnfrćđaskóla Austurbćjar.

10. mars ´08

Sendi ţér hér međ
hiđ rétta um
stafsetningar-
vísurnar frćgu
eftir föđur minn
og Sveinbjörn
Sigurjónsson.
Bestu kveđjur.
Anna
Sigurkarlsdóttir

Skráđ
eftir minni 2004.
A.S.

Sjá einnig
frá Önnu:
1 - Katrín Einarsd
2 - Ólína Jónasd
3 -
Óţekktur höf

Réttritunarvísur

Eftir Sveinbjörn Sigurjónsson íslenskukennara í Ingimarsskólanum og seinna skólastjóra í Gagnfrćđaskóla Austurbćjar.
Fyrsta og seinasta vísan eftir Sigurkarl Stefánsson. Notađ í stíla 1941-43.

Sigurkarl:

Yxu víur ef ég hnigi
og önd mín smygi í himininn,
út af ţví ađ ţađ var lygi
ađ Ţráinn flygi á Skarphéđin.

Sveinbjörn:

Tíu kríur tína víur
á túni nýja ráđherrans
Eta slý og angalíur
alveg rýja landiđ hans.

Hafiđ egndi unga drengi
ei ţótt lygndi sigldu ţeir.
Engu gegndu ćriđ lengi
alltaf rigndi meir og meir.

Seint um daginn eygja eyju
Óđar lćgja ţanda vođ.
Taka lagiđ beygja beygju
í bátalćgiđ skríđur gnođ.

Röskar meyjar raka teiginn
rjóđar sveigja lipra hönd.
Bóndi heyin bindur feginn
brosa slegin engjalönd.

Sigurkarl (ortografísk sléttubönd):

Tćmast hirslur, björgin bregst,
byrgir geisla hríđin
Dćmast gíslar, skálmin skekst.
Skálkar beisla lýđinn.

sem snýst viđ ţannig:

Lýđinn beisla skálkar, skekst
skálmin, gíslar dćmast.
Hríđin geisla byrgir, bregst
björgin, hirslur tćmast.

Í Skímu - málgagni móđurmálskennara 6. árg. 2. tbl. 1983, hefur Ţórđur Helgason cand. mag. fengiđ ţessar vísur hjá pabba og haft ţćr eftir honum.

Fyrirsögnin er: Ortografiskar vísur.

Pabbi (Sigurkarl) hóf stafsetningaleikinn međ vísunni: Yxu víur......
Síđan tók Sveinbjörn viđ, orti nćstu fjórar og pabbi lauk leiknum međ ţeirri sem kallast ortografisk sléttubönd: Tćmast hirslur...
Eins og lesa má var ţađ ekki létt verk fyrir byrjendur í Gagnfrćđaskóla ađ takast á viđ stafsetninguna. En ég lenti einmitt í ţessu uppáhaldsverkefni ţeirra félaga.

Nú er allt breytt og virđist hver mega skrifa eins og hann vill!!!!!!!

25. feb. '05

Hér var vísa
Sigurkarls en
Magnús
Óskar
Ingvarsson

kennari
sendi inn
leiđréttingu -
sem Anna
Sigurkarls
betrumbćtti
- sjá ofar
en hér er
bréf hans
í heild >>>

*  *  *

Vísa Sigurkarls Stefánssonar er ekki alveg rétt hjá ţér, en ţó er lítiđ ađ henni. Sagan segir ađ íslenskukennarar í MR hafi veriđ ađ vandrćđast međ ađ ţá vantađi stafsetningarverkefni og heyrđi Sigurkarl, sem var stćrđfrćđikennari, á tal ţeirra. Bauđst hann til ađ bćta úr skortinum og kastađi fram vísunni:

Yxu víur ef ég hnigi -  (sjá fyrstu réttritunarvísuna innsenda frá Önnu Sigurkarlsdóttur - hér fyrir ofan!)

Sonur Sigurkarls heitir Gísli. Hann er lögfrćđingur, en kenndi stćrđfrćđi međ mér í nokkur ár. Hann vinnur nú sem fulltrúi hjá Lánasjóđi starfsmanna ríkisins. Hann fór oft međ eftirfarandi vísu á morgnana, en mér er ekki ljóst hver er höfundurinn:

Látum ekki börnin bíđa,
búinn er ţeim sálarhor:
tímanum er tamt ađ líđa,
trođum í ţau fram á vor.

(Ţetta passar víst viđ lagiđ: Ó, ţá náđ ađ eiga Jesúm)

En ég var ađ leita á netinu ađ frćnku minni, henni Bryndísi Guđbjartsdóttur, ţegar ég rambađi inn á vefinn ţinn vegna ţessarar skemmtilegu jólavísu eftir hana, sem ég hef aldrei séđ áđur. Takk fyrir ţetta!

>> Stefán Jónsson kennari  * Aftur í höfundatal

Pétur
Sumarliđason
kennari

Stefán Jónsson, kennari og rithöfundur, og Pétur Sumarliðason (d. 1981), kennari, voru um langan aldur samkennarar við Austurbæjarskólann. Eitt vorið segir Pétur frá því að hann hefur að morgni verið lítt ræðinn og svarað einhverri spurningu samkennara með því að hann vissi ekki neitt um neitt. Þegar þeir ganga út af kennarastofunni inn í næstu kennslustund gaukar Stefán að honum blaði með þessari vísu:

Mér er orðið lífið leitt
og langur þessi vetur,
ég veit ekki neitt um neitt
- nema: ég heiti Pétur.

Öđru sinni hafđi Pétur kennt bekk reikning í forföllum kennara - sem raunar hét ekki Ţrúđur en verđur lagađ strax og athugasemd berst. Kennarinn taldi ađ Pétur hefđi eyđilagt alla áćtlun sína um kennslu deilingar í stćrđfrćđi. Ţetta varđ nokkurt hávađamál - og ţá orti Stefán:

Allt sem Ţrúđur átti heilt
eyđilagđi Pétur
og nú verđur deilt og deilt
deilt í allan vetur.

>>
Aftur í höfundatal
Stefán Stefánsson
frá Móskógum á Bökkum í Vestur-Fljótum
Leiđrétting
10.11.2009

Međ
góđri
kveđju,

frá

Gylfa
Pálssyni

 

 

 

Sjá hér
einnig
frá Gylfa

10. nóvember 2009 frá Gylfa Pálssyni:

Hér er sagt ađ Viđ skulum ekki hafa hátt
sé eftir Egil Jónasson og Steingrím í Nesi.
Ég lćrđi vísuna í Skagafirđi fyrir um 55 árum ţannig:

Viđ skulum ekki hafa hátt,
hér er ein ađ vappa.
Sumir hafa allt sitt átt
innan gćsalappa.

Ţá var mér sagt ađ Stefán Stefánsson frá Móskógum á Bökkum í Vestur-Fljótum hefđi ort hana á Hótel Hvanneyri ţar sem hann sat viđ glugga ásamt félögum sínum ţegar kona/stúlka gekk framhjá og sessunautar hans dylgjuđu um ađ hún vćri óţarflega greiđug og nefndu gćs í ţví sambandi. Ţađ fylgdi sögunni ađ heyrst hafi "gutl á pela" hjá ţeim kumpánum - ţeir fengiđ sér smávegis út í kaffiđ; sbr. vísu Stefáns

Sannleikann ég segi ţér
sem ei ţarf ađ fela:
alveg vita vonlaust er
ađ venja mig af „pela“.

>> Stephan G. Stephansson * Aftur í höfundatal
Stefán Guđmundur Guđmundsson (f. 3. október 1853 á Kirkjuhóli í Skagafirđi – d. 9. ágúst 1927 í Alberta í Kanada), var landnemi og ljóđskáld í Vesturheimi. Oftast talinn hafa fylgt raunsćisstefnunni.
Úr
Andvökum
Framţróun (1875 - 22ja ára)

Í ćsku tók ég eins og barn
alheimskunnar trúna.
Međ aldri varđ ég efagjarn.
Engu trúi ég núna.

* Vantrúin (1891 - 38 ára)

Hún kom eins og geisli í grafar-húm kalt
og glóandi birtuna lagđi yfir allt -
og aldirnar gegnum mér glóa hún virtist,
sem gagnsć ţýđing mér heimurinn birtist.

Og gryfjan mín sýndist mér veraldarvíđ,
og verđandi stór eins og eilífđartíđ -
viđ ljós hennar bjarta hver skíma varđ skćrri,
en skuggarnir ljótari, grettari, stćrri.

Og verđmćtin breyttust - sumt gulliđ var gróm,
og gjaldeyrir svikinn og fjárhirsla tóm.
En hitt var ţó meira, ađ skúmiđ í skotum
og skarniđ var alsett međ gimsteinsbrotum.

En eitt var ţó berast: í sjálfum mér sá
ég samskonar gróm og í kringum mig lá -
svo glitti ţar líka á gimsteina brotin
sem glóđu ţar líka um rykugu skotin.

Hún kom eins og geisli í grafar-húm kalt,
og glóandi birtuna lagđi um allt -
Hún brá fyrir, kvísluđ, sem kveldleiftur glampa,
en kveikinn minn snart hún og tendrađi lampa.

>> Steingrímur í Nesi * Aftur í höfundatal
Steingrímur Sigurgeir Baldvinsson 1883 - 1968, bóndi í Nesi frá 1919 og kennari í Ađaldćlaskólahérađi frá 1949. Heim.: Kennaratal á Íslandi, 1988.
Gylfi
Pálsson

3. des.
2009
kl. 21:31

segir >>

 

 

Góđ
frćnd-
semis-
kveđja, -
GP

Af ţví ađ ég svipti ţig vísubroti eftir Steingrím í Nesi í Ađaldal um daginn sendi ég ţér ţrjár snilldarvísur eftir skáldiđ, ţú getur birt ţćr ef ţú villt:

Hér viđ Laxár hörpuslátt
harmi er létt ađ gleyma.
Ég hef, finnst mér, aldrei átt
annars stađar heima.

Ţegar stríkkar stangartaumur,
stöngin svignar, hjóliđ malar,
ţýtur um ćđar ţungur straumur,
ţanin taug viđ laxinn hjalar.

*  *

Fiskur er ég á fćri í lífsins hyl,
fyrr en varir kraftar mínir dvína.
Djarfleg vörn mín dugar ekki til,
dauđinn missir aldrei fiska sína.

Sagt er ađ seinasta vísan hafi fundist á náttborđi Steingríms ađ honum látnum.

>> Steinn Steinarr
Ađalsteinn Kristmundsson 1908-1958  *
Aftur í höfundatal
 Jón Bragi
Sigurđsson

3. maí 2005

Sjá líka
Böđvar
Guđlaugsson
,

Sćlir og takk fyrir góđa síđu.
Aldrei heyrir mađur of mikiđ af góđum stökum.

Hallgrímur Jónasson og Steinn Steinarr fóru í frćga ferđ til Sovétríkjanna á sjötta áratugnum, nánar tiltekiđ 1956. Ţótti Steini nóg um yrkingar og fjallarómantík Hallgríms og orti:

Hnígur sól um hlíđ og dal
hnussar í gjám og skorum
ţegar Hallgríms mćrđarmal
mćđir á hlustum vorum.

Ţá stríddi hann honum óspart međ rússneska fararstjóranum sem Galína hét og eina nóttina taldi hann ţau vera komin í eina sćng:

Hallgrímur sá herjans kall
holdsins syngur messu.
Séđ hef ég margra syndafall
en samt er ég hissa á ţessu.

Bestu kveđjur - Jón Bragi Sigurđsson
(Strandamađur búsettur í Svíţjóđ)

Úr
Vísnahorni
Morgunblađsins
[email protected]
2008
"Guđmundur B. Guđmundsson rifjar upp í tengslum viđ hundrađ ára afmćli Steins Steinars afmćliskvćđi sem Steinn fćrđi vini sínum Guđmundi Sigurđssyni. "Ţví miđur er handritiđ ódagsett en Guđmundur var fćddur 27. febr. 1912. Mér er ekki kunnugt um ađ kvćđiđ hafi birst áđur"."

Afmćlis ég óđinn dikta
undir Góu- daufri sól.
Leiđist mér viđ ljóđ ađ fikta,
lítiđ fékk ég af ţví hól,
fáa léttar veit ég vikta
vegligum í Bragastól.

Sína skyldu samt má gera.
Sit ţú heill ađ hverri skál!
Gakk á svig viđ frost og frera
- freisti hvorki synd né tál.
Ódrykk skal ţér enginn bera.
- Ölvađur í bćđi mál.

Leggi gćfan langa planka
lćkinn yfir hvar ţú fer
svo ţú hvorki sál né skanka
svínir út í veröld hér.
Sérhver skuld viđ sjóđ og banka
sjálfkvitt brosi móti ţér.

Blessist ć ţitt hús og hagur
Herrans undir fingurgóm.
Allur sé ţinn ćvidagur
upp dubbađur - laus viđ gróm.
Ţú sért hvorki ţurr né magur.
- ţín sé Bókin aldrei tóm.

Úr
Lesbók
Morgunblađsins
2008
"Ensk ţýđing á ljóđi Steins Steinarrr: Undirskrift féll niđur viđ birtingu greinar Jóns Óttars Ragnarssonar, Öld Steins er runnin upp, í síđustu Lesbók. Ţýđingin er eftir Jón Óttar."

Undirskrift

Lesendum ţessarar bókar, ef einhverjir eru,
hef ég ekkert fleira ađ segja í raun og veru.
Sjá, hér er ég sjálfur - og ţetta er allur minn auđur,
hiđ eina sem ég hef ađ bjóđa, lifandi og dauđur.

Ég veit ađ ţiđ teljiđ mig aldrei í ykkar hópi
og ćtliđ mig skringilegt sambland af fanti og glópi.
Ég er langt ađ kominn úr heimkynnum niđdimmrar nćtur,
og niđur í myrkursins djúp liggja enn mínar rćtur.

Ég ber ţess ađ sjálfsögđi ćvilangt óbrigđult merki,
ţví örlög hvers manns gefa lit sinn og hljóm sinn í verki:
Ţađ var lítiđ um dýrđir og nćsta naumt fyrir andann.
Mitt nafn er Steinn Steinarr, skáld. Ég kveđst á viđ fjandann.

Signature

To the readers of this book, if any exist,
Nothing else I can tell, - nothing else I can list.
This is all that I am, the harvest of my strife,
The only thing I offer, dead or alive.

I know you will never count me as one of your class,
And conclude instead - I am either a thug or an ass.
I have come afar from a dim and a dreary place
And into the depths of darkness my roots are traced.

I will - no doubt - be doomed for the rest of my life,
'Cause destiny marks and colors the works we contrive.
The times were sparse for the spirit on every level.
Steinn Steinarr the poet's my name. I rap with the devil.

>> Steinunn Guđmundsdóttir úr Dölum, fóstra Steins Steinarrs  * Aftur í höfundatal

Vísnaţáttur Mbl.
28.06.2006

hefur eftir
Sigurđi
Sigurđarsyni
dýralćkni:

 

Fann ég eigi orđin ţá
er ég segja vildi,
var ţó fegin eftir á
ađ ég ţegja skyldi.

>> Svana  * Aftur í höfundatal
Svana (SS) 1981 - vísa sem lesa má lárétt og lóđrétt:

Böli víniđ veldur gjarnan.
Víniđ marga gleđi fyllir,
veldur gleđi, göfgar andann.
Gjarnan fyllir andann snilli. 

Lárétta og lóđrétta skokk - vísan:

Alltaf skokkiđ skapiđ léttir.
Skokkiđ minnkar, lagar spikiđ
skapiđ lagar, lífiđ bćtir,
léttir spikiđ. Bćtir mikiđ!

 

>> Ţorvaldur Jakobsson prestur
fór međ ţessa vísu ţegar hann var krossađur. *
Aftur í höfundatal

Vísnaţáttur Mbl.
28.06.2006

hefur eftir
Sigurđi
Sigurđarsyni
dýralćkni:
 

 

Fálkatyrđill fenginn er
feikna virđing sýnist  ţađ
svariđ yrđi erfitt mér
ef ţú spyrđir fyrir hvađ.

Í svćđislýsingu vestur Barđastrandarsýsla
tíundar Jóhann Svavarsson
ađ vísan var ort á "hreinni vestfirsku" - ţ.e. á ţessa leiđ:

Fálkatyrdill fenginn er
- feikna virding sýnist ţat -
svarit yrdi ördugt mér
ef ţú spirdir fyrir hvat?

>> Ţorsteinn Erlingsson * Aftur í höfundatal
Ţorsteinn Erlingsson (27. september 1858 – 28. september 1914) fćddist í Stóru-Mörk undir Eyjafjöllum og ólst upp í Hlíđarendakoti í Fljótshlíđ.
Úr
Vísnahorni
Morgunblađsins
[email protected]
17. sept.
2008
"Í vísnasafni afa míns, Lárusar H. Blöndals, bókavarđar, er ódagsettur miđi međ vísu eftir Ţorstein Erlingsson. Undir henni stendur međ rithönd Lárusar: "Ţórunn Sigfúsdóttir, bróđurdóttir Páls í Árkvörn. Vísan aldrei prentuđ"."

Ţökk fyrir vinabros á brá
best er ađ vera kátur
.
Gott er á međan Árkvörn á
okkar gleđihlátur.

Pétur
Sumarliđason
kennari:

f: 24.07.1916
d: 5.09.1981

 

upp
ritađ
31. jan.
1963

 

"Ţađ sagđi mér Guđrún J. Erlings, ţ.e. Guđrún Jónsdóttir, kona Ţorsteins Erlingssonar, skálds, ađ eitt sinn kom Páll ađ austan, barđi dyra ađ Ţingholtsstrćti 33 og gekk Ţorsteinn til dyra.

Er Ţorsteinn sá hver kominn var sagđi hann:

(Ţorsteinn:) >> Hvađ er ađ frétta?
(Páll:) >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>Skafti skall!
(Ţorsteinn:) >> Skall hann ekki á grúfu?
(Páll:) >>>>>> Jú, - ţađ var mikiđ feiknarfall
>>>>>>>>>>> hann flatti út stćrđar ţúfu !!

Ástćđur vísunnar eru ţćr ađ í bođhlaupi á fyrsta sumardag, er haldiđ var á Seyđisfirđi og Skafti lögmađur tók ţátt í, varđ hann fyrir ţví óhappi ađ reka tćr í ţúfu í upphafi hlaups og verđa ţannig úr leik. ... ".

(Ritari veit ekki nánar um Pál.) 

>> Önnur vers - Óţekktir höfundar * Aftur í höfundatal
Pétur
Sumarliđason
skráđi
Ţulu ţessa lét í té Jórunn Ólafsdóttir frá Sörlastöđum.
Verkamađurinn - 27. mars 1964:

Fátćkir ţegar byrja bú
bresta vill efnin flest:
Jörđina, stúlku, ker og kú,
kvikfénađ, reipi og hest;
fötu, trog, ausu, steđja og strokk,
stelpu, sem hirđir fé,
laupana, kláfa, reizlu og rokk,
rekkvođir, kodda og beđ;
skaröxi, hamar, sög og sekk,
síl, bćkur, klyfberann,
skinnklćđi, leđur, röskan rekk,
reku, pál, torfskerann;
hrífu, orf, kláru, hefilbekk,
hundrakka viljugan;
kistu ţarf líka, kopp og nál,
kerald og heykrókinn,
askana, reiđing, skafa og skál,
skyrgrind, pott, vefstólinn,
vettlinga, prjóna, snćldu og snúđ,
snúist á kvörnum mél,
bađstofu ţá međ brattri súđ,
bćđi ţarf spón og skel,
hnakk og söđul, međ klafa á kú,
kamb og vinstur, sem drýgir bú;
hnappeldu, vöggu, beizli og bönd,
brýni, hníf, járn og tré;
síu og kamb, — um svarđarlönd,
sízt mun ţá blómgast fé. —
Hvíli eg mína haukaströnd;
hvađ hef eg nú í té?

* *
Pétur
Sumarliđason
skráđi
1963
Gömul vísa er ég lćrđi i Kvígyndisfirđi (fyrir 1930)

Vélabruggan vekur ugg
vođann skugga málar
lćrdómsmuggu mórautt grugg
mrkvar gluggann sálar.

* *
Frá Önnu Sigurkarlsd. >>
30. mars 2008
Vísukorn sem kona á Mýrum endar bréf til vinkonu sinnar međ.

Áđur en bréfiđ endađ hef
ćtla ég ţess ađ minnast
ađ gott er símtal, betra er bréf,
- best er ţó: ađ finnast.

* *
Heim.: ág. 2010
Guđmundur
Árni
Ásmundarson
frá Stóru-Reykjum
í Fljótum

Margt sér temur Adams ćtt
af ţví sem er bannađ:
í Betlehem er barn oss fćtt
- bráđum kemur annađ.

* *
7. maí
2014

ÓMÓ
spyr um
höfunda

??

Ég hef veriđ ađ spyrjast fyrir um höfunda ţessara vísna, sem mér finnst alveg frábćrar, en enginn hefur getađ upplýst mig.

Og viđ síđustu vísuna, sem mér finnst algjör gullmoli, samdi ég lag fyrir mörgum árum, en einn nemandi úr yngri bekkjunum kom međ hana til mín og mér láđist ađ láta hann spyrja um höfundinn heima hjá sér. Mikiđ vćri gaman ađ komast ađ ţví hverjir eiga ţessar fínu vísur.

Međ bestu kveđju,

Ólafía Margrét Ólafsdóttir, kennari á eftirlaunum,
[email protected]

* *

Líf mitt hefur litlu skilađ
lćt samt ekki á neinu bera.
Ég er ađ fara á fćtur til ađ
fresta ţví sem á ađ gera.

* *

Viđ erum prúđmenni, presturinn minn og ég
passlega andríkir, glímum viđ sama vanda,
báđir jafnfullir, en samt ekki á sama veg,
ég sjálfur af víni en klerkur af heilögum anda.

* *

Er fađir barna og blóma
gaf blómi hverju nafn
ţau gengu glöđ í burtu
á Guđs síns mikla safn.
Til baka kom ein bláeyg
svo blíđ og feimnisleg
og sagđi; “Guđ, ég gleymdi,
ó Guđ, hvađ heiti ég?”
Ţá brosti fađir blóma
sem barn í morgunţey
og sól í sumarljóma
og sagđi; “Gleym mér ei.”

* *
18. júní
2014

Heyrt
á
ferđ

Átti ég forđum áform glćst
aldrei sem ađ gátu rćst
nú er sú mín hugsjón hćst
hvenćr verđur étiđ nćst.

Enn um stund ég stađar nem
stari, spyr og svara, -
ég veit ekkert hvađan kem
né hvert ég er ađ fara.

* *
30. sept
2016

Hver
orti
þessar
fornu
vísur
??

Fann þær á
minnismiða
frá 1994

Hollráð í tölvuveseni frá því fyrir 1994
Eins og ætíð eru stúlkurnar þrautalendingin!

Ef skjárinn er frosinn þá félaga þarf.
Finndu að hnapparnir létta þér starf.
Veistu um 'Reset' og veistu um 'Clear' ?
Þú verður að kunna á takkana hér.

Aðgættu fyrst það sem aflaga fer,
ýttu svo bæði á 'Reset' og 'Clear'.
Ef staðan ei breytist þá startaðu vél
og styddu í einu á 'Ctrl-Alt-Del'.

Og ef hún er biluð er bara að hringja
og bláfrísku piltarnir koma og syngja
en ef að allt hrynur - í harðbakkann slær:
hringdu í stúlkurnar, allt laga þær.

* *
efst á þessa síðu * Forsíða