Sextugs-
kveðja
frá GÓP

Högni Egilsson

Ljóðaskrá:

• Söknuður - maí 2008
• Næturljóð
• Mayday!
• En far er död
• By your hearth on an autumn eve
• A prayer
• A midsummer night 
• Vetrarkvæði - janúar 2002
• Afmæliskveðjur til GÓP 1990 og 2000.

Ver hljóð mín þrá,
nú líður landið hjá

í ljósaskiptum kyrrláts sumardagsins.
Við fjallarætur niðar ómþung á
og angar jörð í faðmi sólarlagsins.

- Og enn fer ég um haf í húmi nætur.

Ver hljóð mín þrá
eitt fölnað laufblað grætur.

Þú kemur
sem geisli af sólu
á niðdimmri nóttu
og náttsvalinn vefur þig
döggvotum hjúpi sínum.
Þú hleypur við fót
yfir engin og ásadrögin
og ávali þeirra
er samrunninn líkama þínum.
Svo hverfur þú til mín
og nekt þín er ný og fögur
og nóttin, jörðin og þú
hvíla í faðmi mínum.

My children starve -
what a day, what a day.
They were dying certainly - anyway.
Who am I to fret?
Why should I be low?
The world is a wonderful place!

My brother is shot -
what a sight, what a sight,
it serves the pacifist very right.
Who am I to cry?
Why should I be cross?
The world is a wonderful place!

My sister is raped -
what a day, what a day.
They did it thoroughly - anyway.
Who am I to judge?
Why should I be mad?
The world is a wonderful place!

. . . .
Oh, my aching tooth!
What a time, what a time - .
The torture's ripening - it's a crime!
Who are you to smile?
go to hell, you heel!
The world is a woe-begone place!

Min far -
to uvante ord,
såre av mening,
tunge av åpne, etsende spörsmål.

Min far -
to uvante ord;
en frostblomst på ruten
borte ved leppenes förste barnslige kjærtegn,
borte ved solstrålens förste skjelvende kyss
- men våren kom altid alene.

Min far -
to uvante ord;
en smerte, som jager som stål
gjennom forvitret landskap av minner
montert i is.

Taust faller sneen på husets halvmörke rute
hard i sin mykhet
ensomt hvert eneste fnugg

min far ...

I lounge by your hearth as day is done
a day to remember is moving on
my glass is full to the brim and I bow
to beauty, dusk and moon above.
I bow to you dear and the moon above.

I drink to your health, my heart at peace,
I hunger for nothing but rest at ease
my glass is half like the mischievous moon
I may be off but not too soon --
I may have to leave you, but not too soon.

I drink to you my lass my love.
The lascivious moon titters from above,
my empty glass I lift to its light
I look at you and say good night --
I look and I kiss you and say good night.

Turn on the light!
it's dark -
The day is around me
mocking my pathetic shout;
I miss you!
Please, turn on the light.

Turn on the light, please!
The sun is upon me,
blinding my eyes,
baring my wretched shadow,
searing my naked body,
ripping it open,
drying me, burning me,
gloating upon my ashes.

Please turn on the light!
Hold the grey mist that is me,
and even my ashes shall whisper:
I miss you.

Rustling leaves in the drowsy night
and my window open to it
- a wakeful eye defying oblivion.

Rustling leaves
skillfully
paraphrasing the molten breeze
to my yawning window.

Rustling leaves like spent laughter
vibrating off, closing upon itself.
My window sleeps.

Jan-02

Vetur karl á visnu laufi treður
vindagný og kuldahrolli meður
þumbaralegt og gróft er allt hans æði -
- kveð ég þér kvæði -
- kveð ég þér vetrarkvæði.

Tötrum borin tórir lífsins vofa
tannlaus, bleik og ær í mínum kofa
þrjóskulega þylur gagnslaus fræði -
- kveð ég þér kvæði -
- kveð ég þér vetrarkvæði.

Felmtraður af fólsku storms og hranna
freista ég að leita skjóls og manna
yrki myrkt í örvinglan og bræði -
- kveð ég þér kvæði -
- kveð ég þér vetrarkvæði.

Eitt og hulið utan við minn glugga
eirir kalið fræ í næturskugga
vænti ég það vorsins hendur græði -
- kveð ég þér kvæði -
- kveð ég þér vetrarkvæði.